دفتر امور بانوان و خانواده
صفحه اصلی
انگلستان و ولز
قانون ازدواج: بچه دو شكل رسمي و قانوني (civil marriage) و مذهبي(religious marriage) بين مرد و زن به رسميت شناخته شده است. در شكل اول نهادهاي مذهبي و در شكل دوم نهادهاي قانونگذار دولتي ازدواج را به ثبت مي رسانند. حداقل سن رسمي ازدواج 16 سال است كه هم براي دخترو هم پسر اگر بين سنين 21-16 سال باشند، اجازه خانواده الزامي است و روحانيون مسيحي كه از اين قانون سرپيچي كنند، به 14 سال تبعيد محكوم مي شوند. در سال 2004 و با تصويب قانون civil partnership act  در بريتانيا مبني بر رسميت شناختن حقوق و مسئوليت هاي همجنس بازان، ازدواج آنها در نهادهاي رسمي و دولتي بلامانع اعلام شد و با قي حقوق نيز در حضانت و تقسيم اموال بعد از طلاق درست مثل ازدواج زن – مرد به صورت مشابه تعريف گرديد. 

قانون طلاق: قوانين طلاق براي ازدواج هاي بيش از يكسال و زماني كه به طور جبران ناپذيري ازدواج دچار شكست و مخاطره شده باشد، است. تا قبل از اصلاح قانون طلاق در اواخر قرن نوزدهم، پارلمان مسئول رسيدگي به حكم مطلق بود، اما بعد از اين رفورم، به دادگاه هاي خانواده ارجاع داده شد. زمينه اصلي براي درخواست طلاق، اثبات خيانت يكي از زوجين است و يا عدم پرداخت هزينه هاي زندگي و ترك خانه و خانواده (حداقل 2 سال )‌دادن حكم طلاق براساس nisi‌ صورت مي گيرد،‌ يعني تا زماني كه جرم يا خطا محرز و اثبات نشده اين حكم قابل اجرا نيست. بعد از قانوني كه در سال 1925 به تصويب رسيد، هر كي از دو طرف ازدواج مي توانند در خواست جدايي و طلاق بدهند. اگر دو طرف با توافق از هم جدا شوند به آن طلاق بلادفاع (undefended) و اگر به بنا به خواست يكي از دو طرف باشد به آن طلاق قابل دفاع (defended) مي گويند. در طلاق توافقي بايد زوجين حداقل 2 سال از هم جدا زندگي كرده باشند و در طلاق درخواستي از طرف يكي از زوجين، حداقل 5 سال. يكي ديگر از دلايل براي درخواست طلاق بروز رفتارهاي نامناسب و بي دليل و منطق از طرف يكي از زوجين است كه بايد توسط شواهد اثبات شود. 

قانون حضانت: در سال 1389 و با قانون حق حضانت كودكان، مادران حق درخواست حضانت فرزندانشان را تا قبل از سن قانوني (7 سال)  و اجازه دسترسي به آنها را در سنين بالاتر به دست آوردند. اين در حالي است كه تا قبل از اين قانون، تمكن مالي و توانايي پرداخت هزينه فرزندان بر حق واقعي والدين براي حضانت از جحيت داشت. قبل از دادن حكم طلاق بايد تكليف محل نگهداري، هزينه فرزندان و چگونگي ارتباط با پدر و مادر پس از جدايي مشخص شود. در اينجا فرزندان يعني فرزندان وابسته (dependant) كه طبق قانون فرزندان زير 16 سال و يا 19 سالي است كه تحت آموزش تمام وقت تحصيلي هستند. اگر زوجين خود به توافق رسديه باشند كه دادگاه نظري نخواهد داد (البته در صورت اثبات بي كفايتي يكي از زوجين به خاطر خشونت يا مسائل ديگر حكم دادگاه فرق خواهد كرد. در اينجا فرض بر يك طلاق توافقي و يا براساس عدم تفاهم است). اما اگر به توافق نرسند دادگاه :
1-       در مورد محل نگهداري و فرزند نگهدارنده فرزند يا فرزندان
2-       چگونگي ارتباط و نوع ارتباط باپدر و مادر حكم خواهد داد. در اين حكم فرزند يا فقط با يكي از والدين زندگي خواهد كرد يا با هر دو (مدت زمان زندگي براي هر كدام از آنها تعيين خواهد شد) و يا در نهايت با يكي از آنها، اما با دارا بودن حق ملاقات براي ديگري، تامين هزينه مالي صرف نظر از اينكه فرزندان با مادر يا پدر زندگي كنند، به عهد دو هر دو خواهد بود كه نحوه و مقدار آن را يا دادگاه يا توافق طرفين و يا نمايندگي هاي حمايت از كودكان Child support Agencies مشخص مي كند. 


تاریخ به روز رسانی: 1395/01/30
تعداد بازدید: 591
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
كليه حقوق اين پايگاه متعلق به استانداري اصفهان ميباشد.
Powered by DorsaPortal